ஆழ்வார்கள் அவதார வைபவத்தை முன்கூட்டியே அறிவிக்கும் ஸ்ரீமத் பாகவத ஸ்லோகம்

ஸ்ரீமத்பாகவதம் 11ஆம் காண்டம் 5ம் அத்யாயத்தில் கரபஜன மஹரிஷி, நிமி மஹாராஜனுக்கு கலியுகத்தில் எம்பெருமானின் வழிபாட்டுக்கு விரோதமாய் உள்ளவர்கள், அமைதியை இழந்தவர்கள், எம்பெருமானின் நாமங்கள், ரூபங்கள் மற்றும் அவனை அடைவதற்கான உபாயங்கள் ஆகியவற்றை போதனை செய்து வருகிறார். அப்பொழுது ஸாதிக்கிறார்: 

க்ருதாதிஷு ப்ரஜா ராஜன் கலாவ்  இச்சந்தி ஸம்பவம் |

கலௌ கலு பவிஷ்யந்தி நாராயண-பராயணா: |

க்வசித் க்வசின்  மஹா-ராஜ த்ரவிடேஷு ச பூரிஷ: || 38.

தாம்ரபர்ணீ நதீ யத்ர க்ருதமாலா பயஸ்வினீ |

காவேரீ ச மஹா-புண்யா ப்ரதீசீ ச மஹாநதீ ||39.

யே பிபந்தி ஜலம் தாஸாம் மனுஜா மனுஜேஷ்வர |

ப்ராயோ பக்தா பகவதி வாஸுதேவே(அ)மலாஷயா: || 40

அரசே! ஸத்ய யுகம் மற்றும் பிற யுகங்களின் வாசிகள் இந்தக் கலியுகத்தில் பிறவியெடுக்க மிகுந்த ஆவலுடன் உள்ளனர். ஏனெனில் இந்த யுகத்தில் நாராயணின் பக்தர்கள் பலர்  இருப்பார்கள். இவர்கள் பல்வேறு இடங்களில் தோன்றி ஹரியிடம் அளவில்லா பக்தி கொண்டிருப்பார்கள். வேந்தே! இவர்கள் பலவிடங்களில் தோன்றினாலும் குறிப்பாக வளங்கள் நிறைந்த த்ராவிட தேசத்தில் பாய்ந்தோடும் புண்ய நதிகளான தாம்ரபர்ணி, க்ருதமாலா, பயஸ்வினி, மிகவும் புண்யம் வாய்ந்த காவேரி, பிரதீசி, மஹாநதி ஆகிய நதிகளின் கரைகளிலும் மற்றும் மேற்கு நோக்கி பாயும் நதிகளின் கரைகளிலும் அநேகமான பேர்கள் தோன்றுவார்கள். அப்புண்ய நதிகளின் தீர்த்தத்தைப் பருகுபவர்கள் வாசுதேவனின் பரம பக்தர்களாக இருப்பார்கள்” என்று தலைக்கட்டுகிறார்.

இந்த ஸ்லோகத்தை சற்று ஆராய்ந்து பார்த்தால், இங்கே கரபஜன முனி ஆழ்வார்களின் திரு அவதார வைபவத்தை முன்கூட்டியே அறிவிக்கிறார் என்று நன்கு விளங்குகிறது.

த்வாபர-கலியுக சந்தியில் முறையே அடுத்தடுத்த நாட்களில் தோன்றி எம்பெருமானுடைய ஸ்வரூப-ரூப-குண விஷேஷனங்களை அர்ச்சாவதாரங்களில் நன்கு அநுபவித்து மகிழ்ந்து, அதற்கு போக்குவீடாய், அநாதியான தமிழ்பாஷையில் ஸர்வோத்தமமான மூன்று திருவந்தாதிகள் என்றவோர் அதியத்புதமானத் திருவிளக்கை ஏற்றினர் பரம கவிகளாம் முதல் மூன்று ஆழ்வார்களான பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார் மற்றும் பேயாழ்வார். அதன் மூலம் எம்பெருமானின் அர்ச்சாவதார அநுபவத்தை மதுரமான பாசுரங்களிட்டுப் பாடும் மார்க்கத்தைத் துவக்கி வைத்தனர். 

பின்னர் தாம்ரபர்ணியின் கரையில் திருவவதரித்த குருகூர்ச் சடகோபன் அதுவரை வேதாந்தத்திலும் இதிஹாச புராணங்களிலும் இருந்த தெளியாத நிலங்களையும் ஸாமான்யர்களின் அறிவு நிலைக்கு எட்டாத அர்த்தங்களையும் அனைவரும் அநுஷ்டித்து அறிந்துகொள்ளும்படி நான்கு வேதங்களையும் தமிழ் மறையாக்கித் தந்தருளினார். அதே தாம்ரபர்ணியின் கரையில் ஸ்வாமி நம்மாழ்வாருக்கு முன்னரே அவதரித்தவர் அவரின் அத்யந்த சிஷ்யரான ஸ்வாமி மதுரகவியாழ்வார்.  இவர் எழுந்தருளியிருந்த காலத்தில் எம்பெருமான் கண்ணனே இவ்வுலகில் எழுந்தருளியிருந்தான். இருப்பினும் அவனை நேரே சென்றடைந்து ஆச்ரயிக்காமல் ஓர் ஆசார்யன் மூலமாகத் தான் அடையவேண்டும் என்ற துணிவுகொண்டு தக்க ஆசார்யனுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தார். ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் திருவவதரித்த பின் அவர் திருவடிகளில் ஈடுபட்டு அவர் திவ்ய ஸூக்திகளும் திருவடியுமே தமக்கு உபாயமாகக் கொண்டு அவருக்கு இடைவிடாது நித்யகைங்கர்யங்கள் செய்து ஆசார்ய ஸம்பந்தம் மூலமாகவே பக்தியும் ப்ரபத்தியும் ஸித்திக்கும் என்று நமக்குக் காட்டியருளினார். 

வைகை நதிக்கரையில் அவதரித்தார் பெரியாழ்வார் என்று கொண்டாடப்பட்ட ஸ்ரீ விஷ்ணுசித்தர்.

மச்-சித்தா மத்-கத-ப்ராணா 

போதயந்த: பரஸ்பரம்

கதயந்தஷ் ச மாம் நித்யம் 

துஷ்யந்தி ச ரமந்தி ச

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 10-9

என்ற எம்பெருமான் கண்ணனின் திருவாக்குப்படி அவர் ஸதா ஸர்வ காலமும் கண்ணனையே நினைத்து உருகி கரைந்து யசோதா பாவனையில் அவனுக்குத் தொட்டிலிட்டு, நீராட்டி, பூச்சூட்டி, காப்பிட்டு, ஆயர்குல பெண்களாகவும், சிறுமிகளாகவும் நின்று அவன் செய்யும்  தீம்புகளைக் கண்டித்து, ஆயர் குல சிறுவர்களாக இருந்து வெண்ணெயைத் திருடி, பசுக்கள் நிறைந்த கொட்டைகளில் புகுந்து மதுரா நகரின் புழுதிகளில் உருண்டு என்று பருகப் பருகத் தெவிட்டாதப் பாசுரங்களினால் அவனை ஆராதித்து அவனுக்கு பல்லாண்டு பாடியருளினார். அவ்வாழ்வார் பெற்றெடுத்த பெண் பிள்ளையான கோதை கண்ணன் மேல் தீராக் காதலும் பக்தியும் கொண்டு, அவனைப் பாமாலையால் அர்ச்சித்தும், பூமாலையைச் சூடிக்கொடுத்தும் அவனையே மணாளனாகக் கரம் பிடித்தாள்.  

காவிரி நதிக்கரையில் அவதரித்த தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரும் திருப்பாணாழ்வாரும் அக்கரையில் பள்ளிகொண்டுள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனின் அர்ச்சாவதாரத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டு பக்தி என்னும் தெவிட்டாத ரஸத்துடன் இசையைக் கோர்த்துப் பாசுரமிட்டு திருவரங்கனின் திவ்ய மங்கள திருமேனியைத்  தமிழ் மாலைகளால் அலங்கரித்தனர். திருக்குறையலூரில் அவதரித்த திருமங்கையாழ்வார் பிற க்ஷேத்ரத்து எம்பெருமான்கள் மீதும் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டு அவர்களை நேரில் சென்று ஸேவித்து அவ்வனுபவத்தையே நம்மாழ்வாரின் வேதத்தின் ஸாரமான நான்கு பிரபந்தங்களுக்கு உபாங்கங்களாய் ஆறு திவ்யப்ரபந்தங்களை அருளினார். 

எம்பெருமானின் கௌஸ்துப ரத்னத்தின் அம்சமாக தென்மேற்கு திசையில்(திருவஞ்சிக்களம், கேரளா) தோன்றிய ஸ்வாமி குலசேகராழ்வார் தம் ஸ்ரீஸூக்திகள் மூலம் இந்திரியங்களை எம்பெருமானின் விஷயமாகப் ப்ரயோகித்து, அவனைச் சரணடைந்து கைங்கர்யம் பண்ணுவதே ஒரு ஜீவனுக்குத் தலையாய கர்தவ்யம் என்று நிர்தாராணம் பண்ணினார்.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் காட்டியபடி கலியுக சந்தியில் அவதரித்த, எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணின் பரம பக்தர்களான முதல் மூன்று ஆழ்வார்கள் அருளிய திருவந்தாதிகளென்னும் தீபமானது உலகத்திலுள்ளவர்களின் அஜ்ஞானம் நீங்கவும், நான்கு வேதங்களின் அந்தத்தில் கூறிய மார்க்கம் ப்ரகாஸிக்கவும் செய்தது. அவர்களுக்குப் பின் திருவவதரித்த ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்கள், அம்முதல் ஆழ்வார்கள் காட்டிய வழியில் சென்று, அவ்விளக்க்கிற்கு மேன்மேலும் எம்பெருமானின் திவ்ய மங்கள அநுபவம் என்னும் நெய்யைச் சேர்த்ததால் இன்றுவரை அவ்விளக்கானது கொழுந்துவிட்டு எரிந்துகொண்டு  நம்மிடத்திலுள்ள அஜ்ஞானமென்னும் இருளைப் போக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்.