எம்பெருமானிடம் நமக்குள்ள அநந்ய உபாயத்வம்!

                              

त्वयि प्रवृत्ते मम किं प्रयासैस्त्वय्यप्रवृत्ते मम किं प्रयासैः

அஷ்டபுஜாஷ்டகம் – 6

அழகான இந்த இரண்டு வரிகள் மூலம் நம் அநந்யகதித்வத்தையும் எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணனிடம் நமக்குள்ள அநந்ய உபாயத்வத்தையும் ஒரு சேர தலைக்கட்டுகிறார் ஸ்வாமி தேசிகன்.

ஒருவனுக்கு கைகொடுப்பேன் என்று எம்பெருமான் ஸங்கல்பிக்குமளவில் அவன் ஸ்வதந்த்ரமாக எடுக்கும் முயற்சியினாலோ பிற தேவதைகளை ஆச்ரயிப்பதாலோ ஒரு பயன் உண்டோ? அவன்ஒருவனை ரக்ஷிக்கமுடியாது என்று ஸங்கல்பித்தபின் வேறொரு தேவதையின் ரக்ஷகத்வத்தாலோ ஜீவனின் ஸ்வதந்த்ர முயற்சியாலோ யாதொரு பயனும் இல்லை என்று நிர்தாரணம் பண்ணுகிறார் ஸ்வாமி.

என்நான் செய்கேன்? யாரே களைகண்? என்னையென் செய்கின்றாய்?உன்னால் அல்லால் யாவ ராலும் ஒன்றும் குறைவேண்டேன்,கன்னார் மதிள்சூழ் குடந்தைக் கிடந்தாய்! அடியேன் அருவாழ்ணாள்,சென்னா ளெந்நாள் அந்நா ளுன்தாள் பிடித்தே செலக்காணே.

திருவாய்மொழி 5-8-3

என்ற ஸ்வாமி நம்மாழ்வாரின் பாசுரம் இங்கு அநுஸந்திக்கத்தக்கது. 

பகவானிடத்தில் என்ன விண்ணப்பிக்க வேண்டும்?

ஸ்வாமி தேசிகன், பரமார்த்த ஸ்துதியில், மோக்ஷத்தை விரும்புபவர்கள் இந்த ஸ்லோகத்தைச் சொல்ல வேண்டும் என்று விதித்திருக்கிறார்.

அவதீர்ய சதுர்விதம் புமர்த்தம்பவதர்த்தே விநியுக்த ஜீவித: ஸந் |               லபதே பவத: பலாநி ஜந்து:நிகிலாந் யத்ர நிதர்ஸநம் ஜடாயு: ||

அழகான ஸ்லோகம் இது. தர்ம, அர்த்த,காம, மோக்ஷம் என்பனவற்றை எல்லாம் உதறித் தள்ளு. உனக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமையை நீ செய், பகவானுக்கு உகந்த கர்மாவை நீ பண்ணு. பண்ணினால் பலன் கட்டாயம் கிடைக்கும். அவனே வந்து பலன் கொடுப்பான். வீணான விஷயங்களில் நீ போய் தலையிட்டு அவஸ்தைப்படாதே! அப்படி யாருக்கு பலன் கொடுத்திருக்கிறான்? “நிகிலாந்யத்ர நிதர்சநம் ஜடாயு என்று ஜடாயுவைப் பார்த்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள். ஜடாயு மோக்ஷம் கொடு என்று கேட்டானா? எனக்கு ஸம்ஸ்காரம்பண்ணு என்று கேட்டானா? உபகாரம் பண்ணினார்.சீதையை ராவணனிடமிருந்து மீட்க முயன்றும் முடியவில்லை. அந்த முயற்சியில் தன் ப்ராணனையே கொடுத்தார். அப்படிப்பட்ட ஜடாயுவுக்கு ஸம்ஸ்காரம் பண்ணி உயர்ந்த கதியையும் கொடுத்தான் பரமாத்மா.
அதனால் பகவானிடத்தில் எதையும் கேட்கக்கூடாது. எப்போது கொடுக்க வேண்டும், எப்படி கொடுக்க வேண்டும், எந்த மாதிரி கொடுக்க வேண்டும் என்று அவனுக்குத் தெரியும். அதனால் அது கொடு, இது கொடு என்று கேட்காதே; எதைக் கேட்கிறோமோ அதை மட்டும் கொடுத்துவிட்டு பேசாமல் இருந்து விடுவான்.