கங்கையிற்புனிதமாய காவிரி

திருப்பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டுள்ளான் எம்பெருமான் ஸ்ரீமந்நாராயணன். அவன் கருணைக் கடல். எண்ணிலடங்கா திருக்கல்யாண குணங்கள் ஸங்கமித்துள்ள மஹாஸமுத்ரம். ஸாகரம் போன்று நீண்டு, பரந்து விரிந்துள்ள அவனது பெருமைகளை எவ்வளவு முயற்சித்தாலும் பேசித் தலைக்கட்ட முடியாது. 

தீர்த்தனுக்கற்றபின் மற்றோர்சரணில்லையென்றெண்ணி தீர்த்தனுக்கே

தீர்த்தமனத்தனனாகிச் செழுங்குருகூர்ச்சடகோபன்சொன்ன

தீர்த்தங்களாயிரத்துள் இவைபத்தும்வல்லார்களைத் தேவர்வைகல்

தீர்த்தங்களேயென்றுபூசித்துநல்கியுரைப்பர் தம்தேவியர்க்கே.

திருவாய்மொழி 7-10-11

என்று ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் எம்பெருமானை தீர்த்தன் என்றும் அவன் விஷயமாக தாம் அருளிய ஒவ்வொரு பாசுரங்களையும் தீர்த்தங்கள் என்று ஸாதிக்கிறார். 

ஜீவன்கள் அகத்தூய்மையைப் பெற்று ஸம்ஸாரம் என்னும் மிகக்கொடியதான கடலிலிருந்து மீண்டு உஜ்ஜீவிக்க நம்மீது மிகுந்த காரூண்யம் கொண்ட ச்ரிய:பதி ச்ருதியைத் தந்தருளினான். பின் ஆழ்வார்களையும் ஆசார்யர்களையும் நியமித்தருளி அவர்களின் மூலமாக அவ்வேதங்களின் துளிகளாகப் பல தீர்த்தங்களை (ஸ்ரீ ஸூக்திகள்) நமக்குத்  தந்தருளினான். நாம் புறத்தூய்மை பெற அவனே பல புண்ய நதிகளான கங்கை, யமுனை, காவேரி, தாம்ரபர்ணீ, வேகவதி, வைகை போன்றவற்றை இப்பூவுலகில் உண்டு பண்ணினான். சேதனர்கள் அனைவரும் தங்கள் அஜ்ஞானத்தையும் அழுக்குடம்பையும் தொலைத்து, கைங்கர்யங்கள் செய்யப் பாங்காய்ப் பின் அவனே அந்தந்த நதிகளின் கரைகளில் அர்ச்சாவதார மூர்த்தியாய் எழுந்தருளி கைங்கர்யத்திற்குச் ஸாதகமாகவும் ஸாதனமாகவும் இன்றளவிலும் ஸேவை ஸாதிக்கின்றான்.

நம் பாரத தேசத்தின் மிகவும் புண்யம் வாய்ந்த நதியாக கங்கை போற்றப்படுகின்றது. ஏதோவொரு நீர்நிலையில் நீராடும்போதும் அந்த நீரைக் கங்கையாக நினைத்து, “கங்கை, கங்கை” என்று உச்சரித்தால் உடனே அவர்களுடைய அநாதியான  பாபங்கள் எல்லாம் ஒழியும் என்று சாஸ்த்ரங்கள் அறிவிக்கின்றன.  

தாம்ரபர்ணீ நதீ யத்ர க்ருதமாலா பயஸ்வினீ |

காவேரீ ச மஹா-புண்யா ப்ரதீசீ ச மஹாநதீ ||

ஸ்ரீமத் பாகவதம் 11.5.39

இந்த ச்லோகத்தில் கங்கை, தாம்ரபர்ணீ போன்ற நதிகளைக் காட்டிலும் மிகவும் புண்யம் வாய்ந்தது காவேரி என்று கரபஜன மஹரிஷி கொண்டாடுகிறார்.

தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரும் இதே கருத்தை ஸ்தாபிக்கிறார்.

கங்கையின் புனிதமாய காவிரி நடுவுபாட்டு

பொங்குநீர் பரந்துபாயும் பூம்பொழிலரங்கந்தன்னுள்

எங்கள்மால் இறைவன் ஈசன் கிடந்ததோர் கிடக்கை கண்டும்

எங்ஙனம் மறந்து வாழ்கேன்? ஏழையேன் ஏழையேனே.

திருமாலை – 23

கங்கையை விட காவேரிக்கு எதனால் இந்த ஏற்றம்?

காவேரீ விரஜா ஸேயம் வைகுண்டம் ரங்கமந்திரம்|

ஸ வாஸுதேவோ ரங்கேச: ப்ரத்யக்ஷம் பரமம் பதம்||

என்று ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் ஓடுகின்ற விரஜை நதிதான் காவேரீ! ஸ்ரீ ரங்கவிமானமே வைகுந்தம்! ஸ்ரீ வாஸுதேவனே திருவரங்கனாக அவதரித்தான் என்று சாஸ்த்ரங்கள் ஸ்ரீரங்க க்ஷேத்ரத்தின் பெருமையைப்  பேசுகின்றன. 

காவேரிம்‌ அவகாஹிஷீய பகவத்‌ போக அந்தராமி பவத்‌.

கர்ம க்லேச  பல ஆசய ப்ரசமந உத்வேல அமல ஸ்ரோதஸம்‌ |

ஜந்தோ: ஸம்ஸரத: அர்ச்சிராதி ஸரணி வ்யாஸங்க பங்காய யா

லோகே அஸ்மிந்‌ விரஜா இவ வேல்லிதஜலா ஸ்ரீரங்கம்‌ ஆலிங்கதி ||

துக்தாப்திர் ஜநகோ ஜநந்யஹமியம் ஸ்ரீரேவபுத்ரீவர:

ஸ்ரீரங்கேச்வர ஏததர்ஹமிஹகிம் குர்யாமிதீவாகுலா |

சஞ்சச்சாமர சந்த்ரசந்தந மஹாமாணிக்ய முக்தோத்கராந்

காவேரீ லஹரீகரைர் விதததீ பர்யேதி ஸா ஸேவ்யதாம் ||

ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம் – 20 – 21

என்று காவிரியின் மேன்மையைக் காட்டுகிறார் ஸ்ரீ பராசர பட்டர். காவேரியின் கணவன் திருப்பாற்கடல். அவரே ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் தந்தையாகவும் உள்ளார். ஆக காவேரித்தாய் ஈன்றெடுத்த பெண்பிள்ளையாக ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் இருக்கிறாள். பெரியகோவிலில் நித்யவாஸம் பண்ணும் அழகியமணவாளனோ காவேரிக்கு  மருமகனாக  விளங்குகின்றான். இவர்களுக்கு தன்னாலே என்ன செய்யமுடியும் என்று கலக்கமுற்று நின்றவள் பின் ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாய், சந்தனங்கள், சாமரங்கள், பச்சைக் கற்பூரம், முத்துக்கள், உயர்ந்த மாணிக்கங்கள் என்று எம்பெருமான் உகப்புக்காகத் தன்னுடைய அலைகளாகிற திருக்கரங்களால் சீர்வரிசைகளைத்  திரட்டிக்கொண்டு வந்து திருவரங்கனின் திருவடியில் சேர்க்கிறாள். திருவரங்கத்திற்கு ஓர் அணிபோல இருந்து பெரிய பெருமாளின் திருவாராதன தீர்த்தங்களை அளிக்கிறாள். தன்னிடத்தில் நீராட வருபவர்களின் கர்ம பலன்களைப் போக்கி, ஹிதத்தை அளிக்கிறாள். இப்படி அரங்கனின் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டுள்ள காவேரியை நாம் அனுதினமும் துதிக்கவேணும் என்று அருளிச்செய்கிறார் பட்டர். 

ஸ்வாமி தேசிகனோவெனில்,

அடர்புள் அரசினும் அந்தணர் மாட்டினும் இன்னமுதக் 

கடற் பள்ளி தன்னினும் காவிரி உள்ளம் உகந்த பிரான்

இடைப் பிள்ளை ஆகி உரைத்ததுரைக்கும் எதிவரனார்

மடைப்பள்ளி வந்த மணம் எங்கள் வார்த்தையுள் மன்னியதே.

பரமபத சோபானம் – 1

என்ற பாசுரத்தில், வேதஸ்வரூபனான கருடனை வாஹனமாகக் கொண்டு அதன் மீது ஏறி அமர்கின்றான் பெருமான். அவனே அந்தணர்க்கு அழிவற்ற செல்வமாய் விளங்கும் வேதாந்தங்களால் போற்றப்பட்டு அவற்றின் உறைவிடமாகவும் உள்ளான். பிராட்டி அவதரித்த திருப்பாற்கடலில் நித்ய முக்தர்கள் சூழ திருவனந்தாழ்வான் மீது பள்ளி கொண்டுள்ளான். இவற்றையெல்லாம் காட்டிலும் அவன் மனமுவந்து நித்யவாஸம் செய்வது காவிரிக் கரையிலுள்ள ஸ்ரீரங்க க்ஷேத்ரத்திலே என்று நம் ஆசார்யவள்ளல் ஸ்தாபிக்கிறார். மேலும், 

கமபி கநகஸிந்தோ: ஸைகதே ஸஞ்சரந்தம்‌

கலசஜலதிகந்யா மேதிநீதத்தஹஸ்தம்‌ |

அநிசமநுபவேயம்‌ பாதுகே! த்வய்யதீநம்‌

ஸுசரிதபரிபாகம்‌ ஸூரிபி: ஸேவநீயம்‌ ||

ஸ்ரீ பாதுகா ஸஹஸ்ரம் – ஸஞ்சாரபத்ததி – 49

காவேரியின் மணல் திட்டான ஸ்ரீரங்கத்தில் ஸ்ரீதேவி பூதேவி இவர்களின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு, ஸ்ரீ பாதுகையைச் சாற்றிக்கொண்டு நம்பெருமாள் கம்பீரமாக வீதி உலா வருகிறார். பரமபதத்திலும் இந்த ஸேவை கிடைக்காது என்பதால் நித்யர்களும் காவேரிக்கரையில் எழுந்தருளி ஸேவிக்கின்றனர் என்று திருப்பாற்கடலுக்கும் விரஜா நதிக்கும் கிட்டாத ஓர் பாக்யத்தைக் காவேரியானவள் பெற்றிருக்கிறாள் என்று ரஸோக்தியாக அருளிச் செய்கிறார்.

மணிமாடக் கோயிலில் காவேரி அளிக்கும் கொடையினை கலியன் இவ்வாறு உரைக்கிறார்.

கொலைப்புண் தலைக் குன்றமொன்று உய்ய அன்று

கொடுமாமுதலைக்கு இடர்செய்து கொங்குஆர் 

இலைப் புண்டரீகத்தவளின்பம் அன்போடு 

அணைந்திட்ட அம்மானிடம் ஆளரியால்

அலைப்புண்ட யானை மருப்பும் அகிலும்

அணிமுத்தும் வெண்சாமரையோடு பொன்னி

மலைப்பண்ட மண்டத் திரையுந்து நாங்கூர்

மணிமாடக் கோயில் வணங்கு என்மனனே!

பெரிய திருமொழி 3-8-3

சிங்கங்களால் வேட்டையாடப்பட்ட யானைகளின் தந்தங்களையும், அகில்  மரங்களையும் அழகிய முத்துக்களையும் வெண்மையான சாமரங்களையும் மற்றும் பிற உயர்ந்த வஸ்துக்களையும் தன் திருக்கைகளால் ஸமர்பிக்கின்றாள் காவேரி. 

அங்கிருந்து ஆர்ப்பரித்துக் கிளம்பி திருப்புள்ளம்பூதங்குடி சென்று சேர்கிறாள். இந்த க்ஷேத்ரத்தில் அவள் அரங்கனைப் பிரிந்து வாடும் துயரம் நீங்கப்பெற்று, அங்கு வீற்றிருக்கும் சயன மூர்த்தியின் தேஜஸ்ஸில் ஈர்க்கப்பெற்று, மிகவும் மோஹித்து, 

துன்னிமண்ணும்விண்ணாடும் தோன்றாது இருளாய் மூடியநாள்

அன்னமாகி அருமறைகள் அருளிச்செய்த அமலனிடம்

மின்னுசோதி நவமணியும் வேயின்முத்தும் சாமரையும்

பொன்னும் பொன்னி கொணர்ந்தலைக்கும் புள்ளம்பூதங்குடிதானே.

பெரிய திருமொழி 5-1-9

என்றபடி அவனுக்கு நவமணிகளையும், விலையுயர்ந்த முத்துக்களையும், சாமரங்களையும், ஸ்வர்ணத்தையும் அள்ளிக் கொண்டு வந்து அவன் திருவடியில் இட்டு அங்கிருந்து பிரியா விடை பெறுகிறாள். 

மேலும் சோழ நாட்டின் அநேக திவ்ய க்ஷேத்ரங்களின் வழியாகப் பாய்ந்தோடி அந்தந்த க்ஷேத்ரங்களில் வீற்றிருக்கும் அர்ச்சாவதார மூர்த்திகளின் திருவடிகளை நனைத்து, அவர்களுக்குத் தீர்த்த கைங்கர்யங்கள் செய்து இறுதியில் ஸமுத்ரத்தில் ஸங்கமிக்கிறாள்.

காவேரி தெளிவிலாக் கலங்கல் நீராய்  வடக்கே தோன்றினாலும் பல திவ்ய தேசத்து எம்பெருமானின் திருவடிகளை ஸ்பர்ஸித்து அந்த ஸம்பந்தத்தினால் க்லேசங்கள் நீங்கப்பெற்று, தெண்ணீர்ப் பொன்னியாய் தெளிவு பெற்று உஜ்ஜீவிக்கின்றாள். பூவுலகில் எவர் ஒருவர் எம்பெருமான் மீது மிகுந்த பக்தி கொண்டு, அவனிடத்தில் சரணடைந்து, அவன் கைங்கர்யத்தில் இடைவிடாது ஈடுபட்டு, பூர்வாசார்யர்கள் காட்டிய வழியில் பயணித்து, தங்கள் வாழ்வை அமைத்துக் கொள்கிறார்களோ அவர்கள் எம்பெருமானின் மிகுந்த ப்ரீதிக்குப் பாங்காகி ஏற்றம் பெறுகிறார்கள். இதுவல்லவோ ஒரு ஜீவனின் தலையாய கர்தவ்யம். அந்த ஜீவ தத்வத்தையல்லவோ இந்தத் திருக்காவேரியானவள் தரித்துக்கொண்டிருக்கிறாள்!

Note: Adiyen’s above article has been published in the “Sri Desika Sandesham” magazine’s Aadi issue and can be read from here.

Author: சோகத்தூர் ஸ்ரீவத்ஸன்

காரிமாறன் திருவடியில் கிடக்க விரும்பும் நாய்.

One thought on “கங்கையிற்புனிதமாய காவிரி”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s