வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே!

பூக்களில் பல வண்ணங்கள், பல நறுமணங்கள், பல வடிவங்கள்  உள்ளன. எல்லாப்  பூக்களும் திருமாலின் திருவடியை அடைவதில்லை. அவன் திருமார்பை அலங்கரிப்பதில்லை. அவன் திவ்ய திருமேனியில் மாலையாகச்  சூட்டப்படுவதில்லை. அவனைச் சென்றடைய நினைக்கும் பூக்களே திருக்கோயில்களில், திவ்யதேசங்களில் உள்ள நந்தவனத்தில் மலர்ந்து, அவன் திருவடியைச் சென்று அடைகிறது. 

பழங்களில் பலவகை உள்ளன. பலவிதமான சுவை, பல வடிவங்கள் என வேறுபட்டிருந்தாலும் அவனுக்கு அமுதாக தன்னைச் சமர்ப்பிக்க நினைக்கும் பழங்களே பரந்தாமனைச் சென்று அடைகிறது. இப்படி ஒரு நினைப்பை எல்லா சேதன, அசேதனாதிகளுக்கு கொடுத்து ஏற்றுக்கொள்பவன் எம்பெருமானே. நாம் அவன் திருவடியை சென்று அடையவேண்டும் என்று எண்ணி, ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால்,  நம்மை அணைத்துக்கொள்ள அவன் பத்து அடிகள் எடுத்துவைக்கிறான். 

ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் “அடைக்கலப்பத்து” என்ற தேசிகப்ப்ரபந்தத்தில் 

“காகம் இராக்கதன் மன்னர் காதலி கத்திரபந்து 

நாகம் அரன் அயன் முதலா நாக நகரார்தமக்கும்

போகமுயர் வீடுபெறப் பொன்னருள் செய்தமைகண்டு

நாகமலை நாயகனார் நல்லடிப்போது அடைந்தேனே”

4 வது பாசுரம்

என்று காஞ்சி பேரருளாளனிடம் சரண் அடைகிறார். இந்தப் பாசுரத்தில் பேரருளாளன் தன்னைச் சரணமடைந்தவர்களை ஒருபோதும் கைவிட்டதில்லை. நாகமலை நாயகனான பேரருளாளன், ஒரு ப்ரபந்நனின் பின்னணி எதையும் பார்க்கமாட்டான்.  காகம், அரக்கன், பெண், அரசன், நாகம், ஏன் தேவர்களாகவும் இருக்கலாம். தன்னிடம் மஹா விஷ்வாசமுடன் சரண் அடைந்தவர்களுக்கு மோக்ஷம் என்னும் பெருவீட்டை அளித்து அருள்வான்.

இந்த பாசுரத்தில் ஸ்வாமி தேசிகன் எடுத்துரைக்கும் ஒவ்வொருவரின் சரித்திரத்தைச் சற்று விரிவாக பார்ப்போம். 

காகம் – காக்காசுரன் 

இராக்கதன் – விபீஷணன்

மன்னர் காதலி – பஞ்ச பாண்டவர்களின் மனைவியான திரௌபதி

கத்திரபந்து – க்ஷத்ரபந்து என்னும் அரசன் 

நாகம் – காளியன் என்னும் நாகம்

அரன் – சிவன்

அயன் – ப்ரஹ்மா 

காக்காசுரன் என்னும் காகம், சீதா பிராட்டியும் இராமனும் ஏகாந்தத்தில் இருந்தபோது, பிராட்டியிடம்  தவறாக நடந்து கொண்டது. இதை அறிந்த இராமன் கோபப்பட்டுப்  ப்ரஹ்மாஸ்திரத்தை ப்ரயோகித்தான். இராமன் ஏவிய அஸ்திரத்திலிருந்துத்  தப்பித்துக் கொள்ள திசை தெரியாமல் ஓடோடி இளைத்து இறுதியில் இராமனின் திருவடியில் தஞ்சம் புகுந்தது. பிராட்டியின் பரிவால், தவறு செய்த காகத்திற்கு மோக்ஷம் கிட்டியது.

விபீஷணன், இலங்கை வேந்தனான இராவணனின் இளைய சகோதரன். பிறவியில் அரக்கன், ஆனால் ஸத்வ குணவான். தன் தமையன், சீதா பிராட்டியைச் சிறை வைத்திருப்பது தவறு என்று பல முறை, பல விதமாக இராவணனுக்கு எடுத்துரைத்தான். இராவணன் தன் சொற்களுக்கு இசையவில்லை என்றறிந்து, தான் இலங்கையை விட்டு, சேதுக்கரையில் இருக்கும் இராமனைச் சந்தித்தான். தன் நிலையை எடுத்துரைத்துச் சரண் அடைந்தான். இராமன் ரக்ஷித்தான், மோக்ஷம் அளித்தான்.

பஞ்ச பாண்டவர்களின் மனைவியான திரௌபதி,  துர்யோதனனின் சபையில் அவனது சகோதரர்களால், அவளது துயிலை உரியும் போது,  தன் ஆகிஞ்சன்யத்தையும் அநந்ய கதித்தவத்தையும்  உணர்ந்து, “கோவிந்த புண்டரீகாக்ஷ ரக்ஷமாம் சரணாகதம்” என்று சரணடைந்தாள். துயில் தந்து, ரக்ஷித்தான்.

க்ஷத்ரபந்து, விஷ்வரதா என்னும் அரசனின் புத்திரன். இளவரசன். மக்களைத் தன் செயல்களால் மிகவும் துன்புறுத்தினான். நாட்டை விட்டுக் காட்டிற்குத் துரத்தப்பட்டான். அங்கேயும் வழிப்போக்கர்களுக்குத் தொல்லைத்தந்தான். ஒரு நாள், காட்டு வழியே சென்ற முனிவர் ஒருவர், குளத்தில் நீர் பருக முயன்ற போது தவறி குளத்தில் மயங்கி விழுந்தார். அவ்வழியே சென்ற க்ஷத்ரபந்து, அம்முனிவரைக் காப்பாற்றினான், அவர் கடாக்ஷம் கிடைத்தது. அவன் செயல்களைப் பற்றி அறிந்த முனிவர், அவனைத் திருத்திப்பணிகொண்டார், எந்த செயல் செய்தாலும், செய்யும் முன் “கோவிந்தா” என்ற நாமத்தை கூறும்படி அறிவுறுத்தினார். அவனும் அறிவுரையை பின்பற்றினான். பிறவி முடிந்தது, அடுத்தப் பிறவியில் நற்குடியில் பிறந்து, திருவேங்கடவனின் திருவடியைத் தழுவினான், வைகுண்டம் அடைந்தான்.

காளியன்  ஒரு விஷ நாகம். யமுனை நதி இருப்பிடம். காளியனின் விஷ வேகத்தால், மரங்கள் கருகின, பறவைக் கூட்டங்களும் கீழே விழுந்தன. யமுனைக் கரைக்குச் சென்ற கண்ணனின் தோழர்கள், அதன் நீரை அருந்தியதால் உயிரிழக்க, காளியனை யமுனையிலிருந்து துரத்த, கண்ணன் முடிவு செய்தான். யமுனையில் இறங்கினான், கோபமுற்ற காளியனின் தலையில் கண்ணனின் திருவடி ஸ்பரிசம் பட, காளியனை அடக்கி, ரக்ஷித்தான் கண்ணன்.

அரன், அயன் மற்றும் தேவாதி தேவர்களுக்கும் ரக்ஷகன் ராகவன் ஒருவனே.

இப்படித் தன்னை சரணம் என்று அடைந்தவர்களின் சரித்திரம் மூலம், நாம்  ஸம்ஸாரப் பிடியிலிருந்து விடுபட எம்பெருமான் வழி காட்டுகிறான். “அரிது அரிது மானிடராய் பிறத்தல் அரிது”. ஆம், பற்பல ஜென்மங்களை  வீணாக கழித்து, உழன்று, திரிந்து, திருநாராயணனின் நினைவில்லாமல் இருந்திருக்கிறோம். இப்படி கடந்து வந்த நம்மை, மனிதனாக இப்பிறவியில் பிறப்பித்துள்ளான். இந்த ஜென்மத்தையும் வீணாக்காமல், ஆசார்ய சம்பந்தம் பெற்று, திருவரங்கனின் திருப்பாதத்தைப் பற்றி, பெருவீட்டை அடைவோம். 

“வைகுந்தம் புகுதலும் வாசலில் வானவர்

வைகுந்தன் தமரெமர் எமதிடம் புகுகென்று

வைகுந்தத் தமரரும் முனிவரும் வியந் தனர்

வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே”

திருவாய்மொழி 10.9.9

நம்மை எதிர்கொண்டு வரவேற்க, வானவர்களும், தேவர்களும், முக்தர்களும்   வைகுண்ட வாசலில் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். “வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே” என்று நம்மாழ்வார் இந்தத் திருவாய்மொழிப் பாசுரத்தில் அறுதியிட்டு கூறுகிறார். அவன் திருவடியை அடைந்து, பெருமாளுக்கும் பிராட்டிக்கும் நித்ய கைங்கர்யம் செய்வோம், வாருங்கள்!

3 thoughts on “வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே!”

  1. அடைக்கலம் என யார் வந்தாலும் (சேதன அசேதனாதி என பராது) வருபவனை ஏற்க்கும் பெருமாளை, ஸ்வாமி தேசிகன் எங்கனே போற்றி அடைக்கலம் புகுந்தார் என்றும் நம்மாழ்வாரின் பாடல் எடுத்து அடைக்கலம் புகுந்தால் வைகுந்தம் புகுவோம் இதுவே விதி என்று இணைத்துக் காட்டியது அருமை. வரதனில் ஆரம்பித்து அரங்கனிடம் புகுந்தது அருமை (இராமானுஜர் தொடங்கி தேசிகர் வரை வரதனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களை அவ்வாறு அன்றோ அரங்கன் ஆட்க்கொண்டான்). Beautiful connection penned very nicely “இத்தனை அடியார் ஆனார்க்கு இரங்கும் நம் அரங்கனாய”.

    Liked by 2 people

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s